Online toetsing

Alles wat je altijd al wilde weten over digitale toetsing

Onderwijs genieten

with 2 comments

Gisteren was het onderwijscongres van Schoolnet Brabant in het Provinciehuis in Den Bosch. Het was een inspirerende middag waarbij door verschillende sprekers de noodzaak tot het omarmen van ICT in het onderwijs werd onderstreept. ICT is daarbij geen doel maar middel. Middel om te komen tot beter onderwijs, gedreven leerlingen/studenten, een betere aansluiting met het bedrijfsleven en vooral creatieve intelligente mensen die onze kenniseconomie kunnen waarmaken. Dit zijn geen geringe ambities. Naast de (traditionele) discussierondes was een Challenge georganiseerd. Twee studententeams bogen zich een week lang over de vraag:

Schets een beeld van “de leerkracht in 2020″ uitgaande van het thema “Get Connected!”.

Dit leidde tot zeer verschillende presentaties, maar bij nadere beschouwing bleken de verschillen niet zo groot. Wat opvalt is dat beide teams enorm passievol spraken over hun (toekomstig) beroep. In het onderwijs valt mij ook altijd op dat de mensen zo gedreven zijn. Aan de andere kant zijn er echter maar weinig leerlingen die van het onderwijs genieten. Ik besef ook wel dat naar school gaan niet ‘cool’ is en dat ‘chille’ thuis op de bank met vrienden veel leuker is maar het zou toch prettig zijn als iets van de passie van al die docenten overgebracht kon worden op die weerbarstige pubers. Overigens degenen die dat wel lukt niet te na gesproken. Bijna alle kinderen hebben wel een docent waar respectvol over gesproken wordt en wiens lessen ze met plezier volgen.

Ligt dat aan ICT? Nee ik denk het niet. Kinderen gedijen in allerlei lesvormen en in allerlei didactische concepten. Feit is echter dat de wereld om ons heen verandert en in razend tempo verandert. Voor veel leerkrachten is de computer nog iets bijzonders. Leerlingen ervaren de computer net zo gewoon als een boek of pen en papier. Het is een gebruiksvoorwerp waarmee je de wereld kan ontsluiten. Op veel scholen mogen laptops en notebooks niet gebruikt worden. Stel je voor dat je dertig jaar geleden in een klas gezegd had: je kunt wel naar school komen maar pen en papier gebruiken we niet je krijgt een lei en een griffel. Onvoorstelbaar. Wij gedragen ons in het onderwijs nu wel zo. De toegankelijkheid van kennis en lesmateriaal was vroeger voorbehouden aan docenten. Zij maakten je, door je te leren lezen en luisteren, wegwijs in de wereld van geschreven kennis (boeken, bibliotheken). Nu vinden leerlingen kennis op het Internet met als ontsluiter van die kennis, niet de docent, maar Google. Docenten gaan (voor een deel) niet mee in deze ontwikkelingen en dit kan leiden tot digitale onwetendheid.

Docenten kunnen:

  1. geschoold worden op ICT vlak zodat ze op zijn minst kunnen meepraten en begrijpen waar leerlingen het over hebben
  2. didactische vaardigheden rondom het gebruik van ICT in de klas aangereikt krijgen (misschien voldoet het klassikale systeem met het urenrooster niet meer)
  3. en de laatste en misschien wel de belangrijkste: bereid zijn te willen leren van leerlingen.

Deze laatste is naar mijn mening een hele belangrijke want wanneer je leert van je leerlingen of studenten geeft dat enorm veel voldoening. In de flow waarin je dan terecht komt kan met recht van passievol leren gesproken worden: zowel voor leerlingen als docenten.

Stel je voor je werkt op een VO school en je ziet op dit moment de gebeurtenissen in Japan. Met alle vakken is hier aansluiting (lesmateriaal) te vinden met behulp van ICT (Internet, wiki, tvkanalen). Denk aan: aardrijkskunde: breuklijnen, ligging van Japan, waarom kernenergie. Natuurkunde: kerenenergie hoe werkt het? Welke problemen zijn er nu? Economie, welke consequenties heeft deze natuurramp voor de toch al broze economie. Voor de talen kun je denken aan presentaties zelf maken of  tv (youtube) laten kijken uit Frankrijk, Duitsland ed. Overboord met het lesrooster en gezamenlijk werken aan hetzelfde project bv Japan. Ik weet zeker dat er een ervaring ontstaat die leerlingen nooit meer vergeten. Oh ja, en laat leerlingen gebruik maken van ICT. Laat ze een website of wiki bouwen rondom hun leerervaringen. Op deze manier ontstaat een product waar zowel leraren als leerlingen trots op kunnen zijn. Natuurlijk is dit lastig want het wijkt af van het programma maar het leidt misschien ook tot genieten en onvergetelijke onderwijservaringen.

In deze blog heb ik niet iets uitputtend willen beschrijven maar ik heb wel willen aangeven dat het mogelijk is vanuit het hier en nu onderwijs anders aan te pakken, met behulp van ICT, en zingevend voor zowel leerling als docent. Graag hoor ik van voorbeelden waarin inspirerend ICT gebruik in de klas al of niet gelukt is.

Advertenties

Written by Manon Bonefaas

18 maart 2011 bij 10:00

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Dag Manon,

    Je noemt het zelf al in je tekst, maar ik zou aan de drie punten die docenten kunnen doen nog het volgende vierde punt toevoegen:

    Toestaan dat studenten tijdens de les laptops, netbooks, ipads of hun smartphone gebruiken.

    Je lei en griffel-opmerking zeg maar. Je kunt het als docent denk ik eenvoudig genoeg in de gaten houden en ingrijpen als ze met die moderne gadgets niet les-gerelateerde dingen gaan zitten doen.

    Sander Schenk

    18 maart 2011 at 13:15

    • Helemaal eens Sander. Alleen mijn ervaring is nu juist dat uit angst voor niet les-gerelateerde dingen docenten laptops ed. verbieden. Zie ook: artikel in de VK Dat kun je voorkomen door uitvoeren van de drie punten hoop ik.

      Manon Bonefaas

      18 maart 2011 at 16:01


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: